Wanneer was je voor het laatst weer een beginner?

Ik ben in Spanje begonnen met trommelen. In een Braziliaanse sambaband.

Mijn beste vriendin reageerde met:

"Dus je bent bij de fanfare gegaan?" 😂

Daar moest ik zelf ook om lachen.

Maar de vraag die ik meestal krijg, is:

"Deed je dat vroeger ook al?"

Nee dus.

En vrijwel altijd daarna:

"Maar... moet je dat dan niet al kunnen?"

Sinds wanneer denken we dat we iets eerst moeten kunnen, voordat we eraan mogen beginnen?

Als kind is alles leren.

Delen. Schrijven. Zwemmen. Voetbal. Topografie.

Niemand kijkt ervan op dat je een beginner bent.

En ergens onderweg gebeurt er iets.

Leren verandert in presteren.

Nieuwsgierigheid maakt plaats voor bewijsdrang.

En kinderlijk enthousiasme wordt angst om te falen.

We beginnen onszelf vragen te stellen als:

"Ben ik hier wel goed genoeg voor?"

"Ben ik daar niet te oud voor?"

Of we vragen het niet eens meer, maar concluderen vooraf al:

"O, dat kan ik niet hoor."

"Dat is niets voor mij."

Wanneer killen we onze nieuwsgierigheid en de ruimte die we (onszelf) geven om iets nieuws te leren?

Ik was al lang en breed volwassen toen ik begon met kickboksen. (25 jaar)

Indonesisch. (27)

Motorrijden. (29)

Snowboarden (30)

Cello. (33)

Naaien. (35)

Rotsklimmen. (40, en vind ik eigenlijk niet zo leuk.)

En nu sta ik dus in een groep te trommelen. Op straat.

Ik in mijn batucada.

Niet omdat ik dacht dat ik talent had.

Of omdat ik vroeger al drumde.

Maar omdat ik een jaar geleden zo´n groep zag en dacht: Dat wil ik ook.

Velen worden overschaduwd door de angst om iets nieuws leren.

Vergeten dat je in plaats van je te schamen ook om jezelf kunt lachen.

Als je compleet overtuigd als enige buiten de maat trommelt bijvoorbeeld.

We onderschatten ontzettend hoeveel plezier er zit in iets nog niet kunnen.

In klungelen.

In oefenen.

In langzaam beter worden.

Of helemaal niet veel beter worden maar het wel gewoon leuk vinden.

Wanneer heb jij voor het laatst iets nieuws geleerd?

Niet omdat het moest. (Van jezelf, voor je baan, om bij te blijven, voor je uiterlijk).

Maar gewoon omdat je het graag wilde?