Wanneer ben je klaar met therapie?

“Aan jezelf werken” wordt vaak gezien als iets wat je doet als er iets mis is. Als je vastloopt, twijfelt, of ergens niet uitkomt. Dan ga je naar een coach of therapeut, werk je eraan, en daarna ben je "bij".

Ik dacht vroeger ook dat er een moment zou komen dat ik "klaar" zou zijn met Werken Aan Mezelf (lees ook: therapie, coaching, spirituele begeleiding of diepe gesprekken met goede wijn tot de vroege ochtend). Dat ik mezelf helemaal doorhad. De scherpe randjes eraf. Alles onder controle. En dat ik daarna gewoon verder kon met leven: probleemloos, zorgeloos en verlicht.

Dat moment kwam niet.

Niet omdat therapie of coaching niet werkt. Maar omdat het leven doorgaat. Je blijft nieuwe ervaringen opdoen. Nieuwe mensen ontmoeten. Nieuwe situaties meemaken.

En soms raakt zo'n nieuwe ervaring iets wat je al kende. Een oud patroon. Een manier van reageren die je herkent.

Niet als terugval. Gewoon als herinnering dat je een geschiedenis hebt.

Ik gebruik daar wel eens een metafoor voor.

Neem een bord dat valt en breekt. Je lijmt het zorgvuldig. Het bord werkt daarna prima. Je kunt er zelfs weer iets moois op serveren. Maar de barsten verdwijnen niet helemaal.

Dat hoeft ook niet. Het betekent alleen dat je verleden onderdeel is van wie je bent. Niet als last, maar als context.

En precies daarom stopt zelfinzicht nooit.

Je kunt dingen verwerken. Je kunt patronen herkennen. Je kunt leren anders te reageren. En toch blijft het leven nieuwe situaties brengen die je iets laten zien.

Dat is geen probleem. Dat is hoe het werkt.

Voor mij is dat precies waarom reflectie zo waardevol blijft. Niet alleen op moeilijke momenten, maar juist ook als het goed gaat.

Even stilstaan. Kijken naar jezelf. Naar wat je voelt. Naar hoe je reageert.

Niet om jezelf te repareren. Maar om nieuwsgierig te blijven naar hoe jij werkt.

Jezelf begrijpen is geen eindpunt. Het is iets waar steeds weer naar terugkeert.

Wanneer heb jij voor het laatst stilgestaan — niet om jezelf te verbeteren, maar om jezelf beter te begrijpen?

Mijmerend over Het Leven bovenop een berg. Of gewoon aan het uitblazen van een best heftige klim?;)