Durf te leren, want voor de belangrijkste dingen in je leven krijg je geen diploma

Ik zat ooit, net zwanger, voor het eerst bij de verloskundige.

Alles zag er goed uit.

"Mooi," zei ze. "Tot over een paar maanden dan."

Dat was het.

Ik dacht: Pardon?

Ik moest m'n hele leven van alles halen.

Strikdiploma. Zwemdiploma's. Rijbewijzen. Masters. Certificaten.

En voor de grootste verantwoordelijkheid van mijn leven kreeg ik een afspraakkaartje.

Niemand toetst of je klaar bent voor het ouderschap. (Ik weet ook niet hoe je dat ethisch anders zou moeten regelen.)

Blijkbaar ga je het onderweg leren.

En dat vind ik zowel een eng als geruststellend idee.

Want voor zoveel belangrijke dingen in het leven bestaat geen diploma.

Een relatie hebben. Leidinggeven. Grenzen aangeven. Communiceren. Jezelf kennen. Uit een mentale dip komen. Rouwen. Reizen.

Geen examen. Geen certificaat. Geen moment waarop iemand zegt: "Gefeliciteerd. Vanaf nu kun je dit."

Een van mijn mooiste leermomenten dit jaar: ik leerde in Japan dat er ook zoiets bestaat als 'fatty' tuna. Dit allervetste deel uit de onderste buikstreek wordt vrijwel direct binnen Japan verkocht (er blijft bijna niets over voor export) en dit is lékker, niet normaal.

Toch lijkt er ergens onderweg iets te veranderen.

Als kind vinden we het volkomen normaal dat we iets nog niet kunnen. We leren. We proberen. We oefenen.

Maar als volwassene denken we ineens:

Dit zou ik toch inmiddels moeten kunnen?

Maar hoe zou je dat eigenlijk moeten weten?

Je wordt niet geboren met kennis over hoe je een goede partner bent, grenzen stelt, met emoties omgaat of jezelf begrijpt.

Je hebt er alleen nooit een diploma voor hoeven halen.

Dus durf het zelf te leren!

Een boek lezen. Een goed gesprek voeren. Iemand vragen je een spiegel voor te houden. Een cursus volgen. Relatietherapie proberen. Een coach zoeken.

Niet omdat er iets mis met je is. Juist niet. Omdat je leven er leuker van wordt als je jezelf beter leert begrijpen.

En dat begint misschien wel met accepteren dat je niet alles weet.

Dat je soms geen idee hebt hoe je iets moet aanpakken.

Dat je ergens tegenaan loopt en denkt: Hoe doen andere mensen dit eigenlijk?

In plaats van jezelf meteen af te rekenen op wat je nog niet kunt, kun je jezelf ook wat ruimte geven.

Om vragen te stellen. Om hulp te zoeken. Om van gedachten te veranderen. Om te ontdekken dat je het anders wilt doen dan je dacht.

Voor sommige dingen krijg je een certificaat.

Voor de belangrijkste dingen meestal niet.

Dus omarm dat je niet alles al weet.

Je hoeft het niet al te kunnen.

Je mag het nog leren.