Blogs

Emigreren is geen resetknop, geen ontsnapping of magische “nu wordt alles beter”-oplossing. Het is zwaar. Frustrerend. Keihard werken. Het tegenovergestelde van zorgeloos. De grootste valkuil? Je shit emigreert met je mee. In het begin merk je daar weinig van — te druk met zon, palmbomen, nieuwe mensen en het vinden van brood dat niet smaakt naar spons. Maar daarna? Dan boemerangt alles wat je dacht achter te laten keihard terug in je bakkes: je oude patronen, twijfels, p

Iedereen heeft ’m. Dat venijnige stemmetje dat zich precies op het verkeerde moment meldt: “Wie denk jij dat je bent?” "Doe maar niet, straks gaat het mis.” “Andere mensen kunnen dit veel beter.” Bij de één fluistert het. Bij de ander brult het. En heel eerlijk: soms klinkt hij zó bekend, dat we hem verwarren met onze eigen stem. En effectief is 'ie altijd: het houdt je klein, voorzichtig en vooral veilig in het bekende.