top of page
Zoeken

De effecten van persoonlijke coaching: hoe coachees bij mij binnenkomen en weer weggaan

Iedereen kan zich tegenwoordig coach noemen. Serieus: iedereen.


Ik zit dus in dat (mijnen)veld.

Tussen de “manifestatie-goeroes”, de “high vibe mentors” en de “ik voelde dit intuïtief”-brigade.


Hoe overleef ik dat?


Volgens marketingboeken:

  • Kies een niche. --> hoogopgeleide professionals zo rond de 30-40 jaar.

  • Verzamel testimonials. --> de eersten zijn is er.

  • Bouw social proof. --> Hmm. Ik hou niet van social media...


Idee: ik doe iets met de effecten van persoonlijke coaching! Van Depressief-Voor naar Tandpastalach-Na. Zoiets:

Een sarcastisch bedoelde Voor en Na foto van een fictieve coachee.

Dus daar gaan we.


Hieronder enkele Voors waarmee mensen bij mij binnenkwamen.

En hoe ze Na coaching weer wegliepen.



Voor: “Ik wil een andere baan. Maar… geen idee wat dan.”

Na: “Ik ga sollicitaties in met rust, richting en zelfvertrouwen.”



Voor: “Ik weet eigenlijk niet zo goed (meer) wat IK nou belangrijk of leuk vind. Dom hè.”

Na: “Ik ken mijn waarden en ik handel ernaar. En snap nu ook veel beter wanneer en waarom iets niet goed voelt.”


Side note: Vrijwel iedereen denkt dit al te weten. Tot ik zeg: “Noem ze eens. In volgorde.”

Dan krijg ik: “Eh… geluk. Ontplooiing. Vrijheid. Nee wacht. Familie. Balans. Autonomie. Of… toch liefde? Ontwikkeling. En Impact maken dan?”

Coachee: "Waarom/hoe moet ik kiezen dan, ik vind het allemaal belangrijk."

Ik: "Sommige van jouw waarden conflicteren met elkaar. Wat gebeurt er dan, hoe ga je daarmee om?"


Precies.



Voor: “Ik ben gewoon X/Y/Z. Zo ben ik helaas nu eenmaal." (lees: ambitieus, perfectionistisch, pleaser, somber, twijfelaar, overdenker, introvert)

Na: “Wacht… had ik daar écht zoveel last van? Wat was dat eigenlijk?”



Voor: “Ik wil ontdekken wat voor werk me nou goed past.”

Na: We zijn zoveel dieper gegaan dan ‘werk’. Het hebben over een baan is bijna banaal!


Want: een baanprobleem is bijna nooit alleen een baanprobleem.



Voor: “Ik word zo moe van dat eeuwige kritische stemmetje in mijn hoofd.”

Na: “Ik bén niet mijn gedachten!" Of: "Ik kan die stem nu in- en uitschakelen."


Beide zijn winst.



Voor: "Ik kan gewoon niet helemaal mezelf zijn."

Na: “Ik voel me zoveel beter, zelfverzekerder, lichter. Weer als (de leukste kant van) mezelf.”



Voor: “Ik laat zo makkelijk over me heen lopen. Was ik maar assertiever."

Na: “Ik heb de regie terug.”



Voor: “Het voelt alsof mijn leven langs me heen gaat.”

Na: “Ik ben weer in control.”



Voor: “Ik durf geen ontslag te nemen. Wat als…?”

Na: “Ik heb voor mezelf gekozen. En ja, ik red me. Natuurlijk red ik me.”



Voor: “Eigenlijk heb ik geen tijd voor coaching hoor. Ik heb het veel te druk.”

Na: “Ik ben een leukere collega. Partner. Ouder. Ondernemer. Mens. En heb meer rust.”



Kort gezegd:


Mensen komen niet bij mij omdat ze ‘een beetje willen kletsen over gevoelens’.

Ze komen omdat ze slim zijn, ambitieus, reflectief. En tóch vastlopen.


In keuzes.

In energie.

In richting.

In zichzelf.


En daar samen scherp naar durven kijken.


Zonder zweverigheid.

Zonder trucjes.

Met humor.

En met resultaat.


Dus.


Loop jij ergens vast waar je eigenlijk te intelligent voor bent?

Dan weet je me te vinden. :)

Opmerkingen


bottom of page